Smaakmakers
Martin Kersbergen (41)
Manager corporate communicatie bij DELA. Geniet van vraagstukken rondom identiteit, reputatie en merkpositionering. Ontving voor zijn werk bij DELA de 'Shell Excellence Award' en de 'Van Speijk Innovatie Prijs'.
De zekerheid van verandering
De tijd dat je nu al bijna zeker weet hoe de markt er een jaar later uitziet is voorbij. Vooruit kijken, is tegenwoordig bijna als kijken in een glazen bol en heeft bijna dezelfde voorspellende kracht als de lijnen in je hand. Hoe de financiële wereld er in 2015 uit ziet is daarom misschien niet de belangrijkste vraag. Hoe we met veranderingen omgaan is veel spannender. Vooral voor toezichthouders.
De verandermodus is de constante geworden. Heerlijk voor mensen die houden van dynamiek, de vrije geesten, de creatievelingen, de ondernemers, de studenten en avonturiers. Minder comfortabel voor de zekerheidszoekers. Zelfs het gegeven dat verandering de constante factor is geworden, biedt hen onvoldoende rust en houvast. Wie hier ook niet van houden zijn toezichthouders. Het is ook niet eenvoudig: beschrijf je de ontwikkelingen in de markt, en verzin je daar maatregelen voor, blijkt de markt ook zonder die maatregel al behoorlijk te zijn veranderd. Dat bleek ook toen de AFM onlangs de markt van uitvaartverzekeraars in haar voorlopige rapportage beschreef. Het provisieverbod als maatregel om de groei in een verzadigde markt te beteugelen. Terwijl het totaal aantal verkochte uitvaartverzekeringen met tientallen procenten is gedaald. Verkeerde analyse, verkeerde maatregel. Zo evident dat je bijna gaat denken dat de maatregel er al was. Dat alleen de aanleiding nog gevonden moest worden. Ondertussen is de toon gezet.
Hoe dan ook, hoe gaan toezichthouders om met de veranderingen die zich in snelheid progressief ontwikkelen? Als toezichthouder loop je per definitie achter de feiten aan. Maatregelen gaan altijd over gisteren en dat wordt steeds pijnlijker zichtbaar. Hoe ziet dat er in 2015 uit? Ook dat is moeilijk te voorspellen. Maar misschien is de snelheid van veranderingen niet zozeer het grootste probleem. Misschien is de grote vraag straks: hoe gaat een toezichthouder zélf met zo’n constant veranderende situatie om? Nóg harder grommen en blaffen, in de hoop dat het imponeergedrag voldoende afschrikwekkend blijft? Of aansluiting zoeken, erkennen dat de wereld is veranderd en met respect de dialoog opzoeken, vanuit het besef dat de markt en de toezichthouder van elkaar afhankelijk zijn. De tijd zal het leren.
Martin Kersbergen